Ładowanie biblioteki symboli...
Pobieranie pełnej kolekcji symboli orienteeringowych
Wyświetlanie 109 z 109 opisów punktów kontrolnych
Bardziej wysunięty na północ z dwóch podobnych obiektów lub najbardziej wysunięty na północ z kilku podobnych obiektów.
Bardziej południowo-wschodni z dwóch podobnych obiektów lub najbardziej wysunięty na południowy wschód z kilku podobnych obiektów.
Gdy obiekt z punktem kontrolnym znajduje się bezpośrednio nad podobnym obiektem.
Gdy obiekt z punktem kontrolnym znajduje się bezpośrednio pod podobnym obiektem.
Gdy obiekt z punktem kontrolnym jest środkowym z kilku podobnych obiektów.
Płaski obszar lub pas poziomego terenu przerywający stok.
Wypukła forma terenu, „nos” odchodzący od zbocza.
Wklęsła forma terenu, wcięcie w zboczu.
Wyraźna, gwałtowna zmiana poziomu terenu.
Miejsce wydobycia żwiru, piasku lub kamienia.
Wąski nasyp ziemny wznoszący się ponad teren; może być wzmocniony kamieniami, zwykle sztuczny.
Jar erozyjny, zazwyczaj suchy.
Mały jar erozyjny, zazwyczaj suchy.
Wzniesienie terenu. Przedstawione na mapie za pomocą warstwic.
Mały, wyraźny kopiec lub pagórek.
Obniżenie terenu pomiędzy dwoma wyżej położonymi punktami.
Zagłębienie lub wklęsłość terenu, z której grunt wznosi się we wszystkich kierunkach. Przedstawione na mapie za pomocą warstwic.
Małe, płytkie, naturalne zagłębienie lub wklęsłość terenu, z której grunt wznosi się we wszystkich kierunkach.
Dół lub otwór o wyraźnych, stromych ścianach. Zazwyczaj pochodzenia antropogenicznego. Używany z symbolem 8.6 do oznaczenia dołu skalnego.
Wyraźnie pofałdowany teren z formami zbyt małymi lub zbyt licznymi, by mogły być naniesione na mapę pojedynczo.
Kopiec usypany przez mrówki lub termity.
Skała lub ściana skalna. Może być możliwa do pokonania lub nie.
Wysoka, naturalna kolumna skalna.
Otwór w ścianie skalnej lub zboczu wzgórza, który może prowadzić do podziemnych korytarzy.
Wyraźny, wolnostojący blok skalny lub kamień.
Teren pokryty tak dużą liczbą głazów, że nie można ich nanieść na mapę pojedynczo.
Mała, wyraźna grupa głazów położonych tak blisko siebie, że nie można ich nanieść na mapę pojedynczo.
Teren pokryty wieloma małymi kamieniami lub odłamkami skalnymi.
Przebieżny teren skalny bez warstwy ziemi lub roślinności.
Przerwa między dwiema ścianami skalnymi położonymi naprzeciw siebie.
Skalisty lub sztuczny rów.
Duży obszar wody, zazwyczaj naniesiony na mapę jako nieprzebyty.
Mały obszar wody, może być płytki lub okresowy.
Dół lub zagłębienie wypełnione wodą.
Naturalny lub sztuczny ciek z wodą płynącą lub stojącą.
Naturalny lub sztuczny mały kanał wodny, który może zawierać wodę tylko okresowo.
Wąskie bagno lub ciek wodny, zbyt wąski, aby mógł być pokazany na mapie symbolem bagna.
Teren stale podmokły z roślinnością bagienną.
Teren niebagienny wewnątrz bagna lub pomiędzy dwoma bagnami.
Szyb z wodą lub ujęte źródło, wyraźnie widoczne w terenie. Często z obudową wykonaną przez człowieka.
Miejsce wypływu cieku wodnego z wyraźnym odpływem.
Sztuczny zbiornik na wodę.
Obszar bez drzew. Teren trawiasty, łąka lub pole. Także wrzosowisko. Używany z symbolem 8.8 do oznaczenia otwartego terenu piaszczystego.
Obszar terenu otwartego z rozproszonymi drzewami lub krzewami.
Narożnik lub występ obszaru leśnego wchodzący w teren otwarty.
Niewielki obszar wewnątrz lasu wolny od drzew.
Mały obszar lasu, gdzie korony drzew lub podszyt są tak gęste, że utrudniają przebieżność. Może być również użyty dla pojedynczego krzewu.
Sztuczna linia drzew lub krzewów trudna do przebycia. Może być również użyta dla żywopłotu.
Wyraźna granica pomiędzy różnymi rodzajami drzew lub roślinności.
Mały obszar drzew na otwartym terenie lub obszar drzew o lepszej przebieżności otoczony gęstszym lasem.
Niezwykłe lub charakterystyczne drzewo na terenie otwartym lub w lesie; często podawana jest również informacja o jego gatunku.
Korzeń powalonego drzewa, z pniem lub bez. Pniak po ściętym drzewie.
Droga o nawierzchni asfaltowej, tłuczniowej lub gruntowej, przejezdna dla pojazdów w normalnych warunkach pogodowych.
Wyraźny szlak wydeptany przez ludzi lub zwierzęta. Drogi mogą być przejezdne dla pojazdów terenowych.
Leśna linia oddziałowa lub wyraźny ślad w terenie, wzdłuż którego nie biegnie wyraźna ścieżka.
Miejsce przeprawy nad ciekiem wodnym lub innym obiektem liniowym.
Linia energetyczna, telefoniczna, kolejka linowa lub wyciąg narciarski.
Słup linii energetycznej, telefonicznej, kolejki linowej lub wyciągu narciarskiego.
Przejście pod drogą, linią kolejową itp.
Mur kamienny lub z innego materiału. Używany z symbolem 8.11 oznacza ruinę muru.
Ogrodzenie z drutu lub drewna. Używany z symbolem 8.11 oznacza ruinę płotu.
Przejście przez lub nad murem, płotem lub innym obiektem liniowym, w tym brama lub przełaz.
Konstrukcja wzniesiona przez człowieka. Zazwyczaj z cegły, drewna lub kamienia. Także filar podtrzymujący dach.
Obszar o twardej nawierzchni, używany jako parking lub do innych celów.
Pozostałości budynku, który uległ zniszczeniu.
Wyraźny obiekt liniowy, taki jak rurociąg (gazowy, wodny, olejowy itp.) lub tor bobslejowy/skeletonowy, znajdujący się nad poziomem gruntu.
Wieża. Zazwyczaj metalowa, murowana lub drewniana.
Konstrukcja przymocowana do drzewa, służąca jako stanowisko dla strzelca lub obserwatora.
Kamień ustawiony przez człowieka lub stos kamieni. Kopczyk, kamień pamiątkowy, kamień graniczny lub punkt triangulacyjny.
Konstrukcja służąca do wykładania karmy dla zwierząt.
Wyraźne pozostałości miejsca, w którym wypalano węgiel drzewny. Mały, płaski teren na stoku wykonany przez człowieka (platforma).
Pomnik, miejsce pamięci lub statua.
Dostępny obszar z dachem. Wiata lub zadaszone przejście przez budynek.
Schody o co najmniej dwóch stopniach.
Teren zakazany. Zazwyczaj kwietnik lub podobny obiekt.
Linia kolejowa, tramwajowa lub inny rodzaj torowiska.
W przypadku użycia tego symbolu, jego znaczenie musi zostać wyjaśnione zawodnikom w informacjach przedstartowych.
W przypadku użycia tego symbolu, jego znaczenie musi zostać wyjaśnione zawodnikom w informacjach przedstartowych.
Gdy obiekt jest szczególnie niski lub płaski, a nie zostało to zaznaczone na mapie; np. pagórek, niski.
Gdy obiekt jest szczególnie płytki, a nie zostało to zaznaczone na mapie; np. mulda, płytka.
Gdy obiekt jest szczególnie głęboki, a nie zostało to zaznaczone na mapie; np. dół, głęboki.
Gdy obiekt jest częściowo pokryty podszytem lub krzewami, które nie są zaznaczone na mapie; np. ruina, zarośnięta.
Gdy obiekt znajduje się w miejscu, gdzie pokrycie drzewami jest mniejsze niż w otoczeniu, ale nie jest to zaznaczone na mapie; np. bagno, otwarte.
Gdy obiekt znajduje się na terenie skalistym lub kamienistym, który nie jest zaznaczony na mapie; np. pagórek, skalisty. Używany również w połączeniu z symbolem 1.14 do oznaczenia skalistego dołu (ISOM 203).
Gdy obiekt znajduje się na terenie podmokłym, który nie jest zaznaczony na mapie; np. jar, podmokły.
Gdy obiekt znajduje się na terenie piaszczystym, który nie jest zaznaczony na mapie; np. zagłębienie, piaszczyste. Używany również w połączeniu z symbolem 4.1 do oznaczenia terenu piaszczystego (ISOM 213).
Gdy drzewo lub drzewa powiązane z obiektem posiadają igły; np. Charakterystyczne drzewo, iglaste.
Gdy drzewo lub drzewa powiązane z obiektem są liściaste; np. Zagajnik, liściasty.
Gdy obiekt uległ zniszczeniu do poziomu gruntu; np. Płot, zrujnowany.
Punkt, w którym krzyżują się dwa obiekty liniowe.
Punkt, w którym stykają się dwa obiekty liniowe lub gdzie obiekt liniowy styka się z bokiem lub krawędzią obiektu powierzchniowego.
Stosowane, gdy obiekt liniowy łagodnie zmienia kierunek; np. zakręt ścieżki, zakole rzeki.
Stosowane, gdy obiekt wystaje ponad powierzchnię terenu; np. głaz, strona północno-wschodnia; ruina, strona zachodnia. Punkt kontrolny umieszczony z boku obiektu zazwyczaj nie jest widoczny z przeciwnej strony.
Stosowane, gdy obiekt znajduje się poniżej poziomu gruntu, a punkt kontrolny jest umieszczony na krawędzi na poziomie gruntu; lub gdy obiekt zajmuje znaczną powierzchnię, a punkt kontrolny znajduje się na jego granicy.
Stosowane, gdy obiekt zajmuje znaczną powierzchnię, a punkt kontrolny nie znajduje się ani w centrum, ani na żadnej z krawędzi.
Stosowane, gdy krawędź obiektu lub obiekt liniowy skręca pod kątem 45-135 stopni.
Podobnie jak wschodni narożnik (wewnętrzny), ale na zewnątrz obiektu.
Stosowany, gdy krawędź obiektu skręca pod kątem mniejszym niż 45 stopni; np. bagno, południowo-zachodni występ.
Punkt, w którym obiekt liniowy kończy się lub zaczyna; np. linia oddziałowa, północno-zachodni koniec; mur, południowy koniec.
Gdy obiekt rozciąga się na dwie lub więcej warstwic, a punkt kontrolny znajduje się blisko góry; np. jar, górna część.
Gdy obiekt rozciąga się na dwie lub więcej warstwic, a punkt kontrolny znajduje się blisko dołu; np. mulda, dolna część.
Miejsce, w którym punkt kontrolny znajduje się w najwyższym punkcie obiektu, a nie jest to lokalizacja domyślna; np. urwisko, góra; schody, góra. Górny z dwóch poziomów.
Miejsce, w którym punkt kontrolny znajduje się u dolnego połączenia stoku obiektu z powierzchnią otaczającego terenu, a nie jest to lokalizacja domyślna; np. skarpa, podnóże; schody, podnóże.
Jak wyżej, ale w przypadku gdy obiekt jest na tyle duży, że punkt kontrolny może być umieszczony w więcej niż jednym miejscu wokół niego; np. wzgórze, północno-wschodnie podnóże.
Miejsce, w którym punkt kontrolny znajduje się pod obiektem. Oznacza również dolny z dwóch poziomów.
Miejsce, w którym punkt kontrolny znajduje się pomiędzy dwoma obiektami; np. pomiędzy gęstwinami; pomiędzy głazem a pagórkiem.
Punkt kontrolny z dostępną pierwszą pomocą.
Punkt kontrolny z dostępnymi napojami.
Punkt kontrolny z obsadą sędziowską.